Малкумина од нас риболовците остануваат рамнодушни кога станува збор за крап од реки и големи езера. Секогаш постои тој „див“ момент што нè привлекува. Силни борби кои никогаш не се забораваат – риби кои се борат до последен здив, кои не знаат што им се случува и се обидуваат со сите сили да се ослободат.
Гранки, камења, локвањи – сето тоа ние риболовците го нарекуваме со еден збор: „препрека“ (лом).
Крапот во реките најчесто се задржува токму таму – во препреките – кои му служат како засолниште. Тие го штитат од надворешни и внатрешни опасности.


На вакви води мораме активно да ги бараме рибите. И реките и големите езера се полни со подводни препреки, каде што лесно можеме да го изгубиме не само уловот, туку и опремата.
Но тоа е дел од играта – ризик што мора да се прифати.
Прашањето е: до каде сме подготвени да одиме?
Безбедноста на рибата никогаш не смее да биде загрозена – тоа мора да биде приоритет број еден. Амбицијата за добри резултати е позитивна, но не по секоја цена.
Затоа е важно внимателно да се планира каде и како ќе се лови.
Монтажите мора да бидат прилагодени на условите. Потребни се големи, цврсти и сигурни куки – како што се вели, „со месо“. Тенките и премногу остри куки можат да ја повредат рибата, особено кога мора да се користи сила за да се извлече од препреките.
Јака плетенка и сигурен монофил со дебелина не помала од 0,40 мм се задолжителни.
Ако имате можност да користите чамец, тоа може целосно да ја промени ситуацијата – ќе откриете каде се движат рибите и кои позиции се активни.
Често местата каде што се хранат краповите се буквално „исчистени“. Тоа се препознатливи делови на дното – чист песок или мали отвори во полето со локвањи.
Токму таму треба да се постават вашите монтажи.
Риболовот на реки и големи езера често е игра на мачка и глушец. Понекогаш сè оди лесно и без проблем, а понекогаш изгледа дека што и да направите – е погрешно.
Но трпението и доброто око се клучот за успех.
Набљудувајте ја водата – таа ќе ви открие сè.
#PetriHeil на сите!
Ivan Špoljarič (špoks)